Koningsschieting 09/06/2003

13.00 u, de deuren van het gildenlokaal stonden al open.

Stilaan druppelden de plaatselijke gildenbroeders op Hoogstraatse tijd binnen.

Ontspanning en spanning zaten broederlijk naast elkaar. De hemel was als het ware op afspraak mooi uitgeklaard: prachtig weer met een verwarmend lentezonnetje.

Voor een laatste maal tornde Luc Anthonis de Koningsmantel en de Koningsjuwelen. Met trots droeg hij het allernieuwste Koningsschild met een inscriptie van het eigen familiewapen.

Voor een laatste maal konden foto's getrokken worden van de weldra ex-Koning in zijn prachtig gewaad. Foto's die gekleefd zullen worden tussen de al zovele afdrukken die tijdens de laatste achttien jaar gemaakt werden.

Vanaf 13.30 uur ontving de Gilde de talrijke genodigden: Koningen, Hoofdmannen, Keizers en Opperdekens van bevriende Gilden.

Gedurende een half uurtje kon genoten worden van een natje aan de toog en een eerste gokje vooraf.

De stoet verliep probleemloos en geordend: aan de pui van het Stadhuis werden Z.E.H. Deken Cleymans, Burgemeester A. Van Aperen en Schepenen R. Van Aperen en J. Brosens op traditionele wijze afgehaald.

Samen met de Gilde stapten zij op naar het schietterrein, alwaar de belangrijke festiviteiten konden aanvangen.

In een kort voorwoordje verwelkomde de Hoofdman de genodigden, ereleden, leden en sympathisanten. Z.E.H. Deken Cleymans zegende daarna de schieting in met een kort gebed. Hij wenste de Gilde erg veel succes toe bij de schieting. Ook Burgemeester A. Van Aperen verwoordde in het kort zijn wens op een goede afloop.

Na voorlezing van het reglement der Koningsschieting werd de uittredende Koning ontdaan van mantel en breuk. Aan de wip werd de beurs bevestigd waarna de eigenlijke schieting van start kon gaan.

De vogel werd vakkundig op de wip geplaatst, en zoals steeds, om de beurs te spekken, schoten de gasten als eersten. Dit volgens een volgorde die al eeuwen vastligt in het reglement van de Sint-Jorisgilde. En de beurs werd enorm goed gespekt. Een pak gastschutters trad aan voor een ereschot.

Stilaan steeg de spanning. Aan de Hoofdman, die niet al te stemvast was, had men dit al kunnen merken. Een belangrijk moment was nakende.

De wip werd neergelaten voor een ‘technisch nazicht', zoals dat in het vakjargon genoemd wordt. De eigenlijke schieting ging van start. Volgens datum van toetreding in de Gilde waagden de schutters om beurten hun kans.

Een bijna-raak-schot werd door de kijkende menigte op applaus onthaald. Stuk voor stuk waagden de gildenbroeders hun kans en … misten. Het publiek kroop op het puntje van de stoel bij ieder schot. Velen zagen al het scenario van een tweede schietdag voor zich.

Tot Marc Van Gemert aantrad. Koel en sec, zoals steeds, lichtte hij de vogel met een raak schot van de wip. Luid applaus was het gevolg. Kon dit een nieuwe Koning zijn?

En plots ging alles snel. Ook Jack Roos trof de Koningsvogel met een schitterende voltreffer.

Meteen maakte hij een veelzeggend zegegebaar door de boog boven zich uit te tornen.

Weerom applaus vanuit de tribune, het geroezemoes werd luider en luider.

Ondanks beide rake schoten ging de strijd verder. Nog een vijftal gildenbroeders dienden hun kans te wagen op succes.

Géén van hen wist echter de prachtige vogel van zijn nest te halen.

Even werd de spanning nog hoog gehouden. Beide gelukkige schutters dienden voor de Hoofdman het Koningsschap al dan niet te aanvaarden. En indien zowel Marc als Jack dit deed, was een kampronde vereist.

Al vlug ontlaadde de spanning zich tot feestgedruis. Marc Van Gemert liet de eer aan Jack Roos, welke met overtuiging de Koningstitel aanvaardde. De Gilde heeft een nieuwe Koning: Leve de Koning!

Na de officiële inwijding van de nieuwe Koning mocht deze de gelukwensen in ontvangst nemen van de aanwezigen. Een erg ontroerde maar gelukkige Jack nam welwillend beslag op een belangrijke toekomsttaak.

Bij een nieuw Koningsschap hoort steevast ook een eresaluut.

Dit werd gebracht door onze broeders van het vendelkorps ‘de Gelmelzwaaiers'. Feestelijk lieten zij hun vlaggen wapperen voor de nieuwe Koning.

Een vruchtbare namiddag werd afgesloten door de Keizershuldiging.

Na een periode van achttien jaar Koningsschap ontving Luc Anthonis de Keizerstitel. In een lovende toespraak betitelde de Hoofdman de gekende stijl en werkwijze van de ontslagnemende Koning. Luc genoot achttien jaar het vertrouwen van de gildenbroeders en gildenzusters en was steeds geliefd in zijn functie.

Het prachtige zilveren juweel, dat de Gilde liet maken ter ere van haar Keizers, paste dan ook als gegoten op zijn schouders. Naast de nieuwe Koning mocht Luc dan ook terecht de felicitaties van het publiek in ontvangst nemen.

En oost west, thuis best. In nieuw gelid met nieuwe Keizer en Koning vooraan, stapte de Gilde terug naar haar eigenste gildenlokaal.

Even werd de Vrijheid opgeschrikt door het tromgeweld en de vaandelpracht van onze Vendelbroeders. Het mocht ook, de Gilde en haar gevolg was trots op datgene dat zij lieten zien. Men hoorde hier en daar fluisteren dat ook Jack goed stond met de blauwe mantel: de mantel past de Koning zoals de Koning de mantel past.

En de Gilde blijft haar tradities getrouw. Feestelijk werd Jack Roos als nieuwe Koning het Mekka van onze vereniging binnengeleid. De befaamde stap over het gildenvaan werd met bravoure gezet. Luid applaus weerom, het feest kon beginnen.

Een gesmaakte receptie met gildenbier en ouderwetse boterhammen werd erg snel aan de man gebracht. Twee grote vaten straf bier werden geofferd, tongen kwamen plezant losser.

Onder ruime belangstelling plaatste Jack zijn naam met sierlijke letters onder het Koningsschrift in het gildenboek.

In een korte en erg geëmotioneerde rede bracht Jack hulde aan zijn vriend Roger Bleys. Aan hem droeg hij het Koningsschap op. Een mooi gebaar dat Roger blijvend in onze armen zal sluiten.

Stilaan nam de Gilde afscheid van haar genodigden. Een woord van extra dank ging nog even uit naar de gildenbroeders van Minderhout die ons gans de dag bijstonden achter tapkraan en bediening. Een geloofd uitwisselingsprogramma.

Het avondlijke feest werd ingezet. De avondstonde was geschikt: het lentezonnetje deed haar best om onze gildentuin te verwarmen, leden en ereleden genoten van overvloedige drank en feestroes.

De beursopbrengst werd door de Koning volledig aangewend om gildenbroeders en gildenzusters te trakteren op een Chinese maaltijd. Velen hadden blijkbaar een leeuwenhonger: de chinezen werden op recordtempo met huid en haar verslonden.

Voor sommigen kwam eindelijk de ontlading van de drukke dag: een dag met veel voorbereidingen.

Alles kan maar slagen mits vele helpende handen en de onverdroten inzet van de gildendames die nogmaals hun beste beentje voorzetten.

Dank aan allen!

Terug naar begin